Inspiracje
Posted in

Przewodnik po tkaninach obiciowych

Posted in

Trudno wyobrazić sobie dom bez komfortowej sofy lub fotela, w którym możemy zrelaksować się z książką. Coraz popularniejsze stają się też eleganckie łóżka tapicerowane. Do produkcji wszystkich tych mebli niezbędne są tkaniny obiciowe, dlatego warto się im bliżej przyjrzeć.

Szenil – trwałość na lata

Nie sposób zrozumieć, jak powstają tkaniny obiciowe, nie wiedząc, czym są wątek i osnowa. Najprościej mówiąc, nitka osnowy to ta, która biegnie wzdłuż tkaniny, równolegle do jej fabrycznego brzegu. W praktyce jest to nitka, która się nie strzępi. Nitki wątku są prostopadłe do osnowy, co oznacza, że biegną w poprzek. To właśnie od prowadzenia nitek osnowy i wątku oraz użytych materiałów, zależne są rodzaj tkaniny i jej właściwości. Tworząc nasze meble tapicerowane sięgamy po różnego rodzaju materiały, dzięki czemu łatwo dopasowujemy je do stylistyki wnętrza i preferencji klienta.

Jedną z tkanin, często wykorzystywanych do tworzenia obić meblowych, jest szenil. Jego nazwa może nam mówić niewiele, ale pochodzi od francuskiego słowa chenille, czyli gąsienica. Podobnie jak to zwierzę, tkanina jest gruba i lekko chropowata. Dzięki temu, materiał pozostaje naprawdę odporny na uszkodzenia, chociaż jest miękki i przyjemny w dotyku. Powstaje głównie z połączenia akrylu i poliestru, czemu zawdzięcza swoją trwałość. Z tych materiałów wykonuje się tzw. nić szenilową, która następnie służy do tkania. Jeżeli chodzi o wygląd, szenil można porównać do bardzo drobnego sztruksu. Podobnie jak jego odpowiednik, wykorzystywany do produkcji odzieży, szenil jest bardzo trwały. Jego nieregularna powierzchnia szybko się nie zniszczy, nawet pod wpływem rozciągania, rozdarcia i ścierania. Szenil doskonale sprawdza się, jako obicie na krzesła czy kanapy. Warto po niego sięgnąć szczególnie w tradycyjnych wnętrzach, gdzie pojawiają się antyki lub meble o klasycznych formach. Trzeba jednak pamiętać, że tkanina oczywiście nie jest pozbawiona wad. Przede wszystkim, warto o nią odpowiednio dbać, aby zachować ją w czystości. Najlepiej nie dopuszczać do powstawania poważnych zabrudzeń i od razu delikatnie zapierać je miękką, wilgotną szmatką z dodatkiem płynu do tkanin.

Plusz, welwet, aksamit i welur – czy to ta sama tkanina?

Podczas poszukiwań mebli tapicerowanych, można natknąć się też na takie tkaniny, jak plusz, welwet, aksamit lub welur. Wiele osób ma jednak wątpliwości, czy te materiały czymś się od siebie różnią, czy te nazwy można traktować jako synonimy. Otóż nie jest to ta sama tkanina, chociaż laikowi może być trudno je od siebie odróżnić. Plusz jest rodzajem tkaniny, a welwet, aksamit i welur to rodzaje pluszu. Plusz nie jest więc nazwą jednoznaczną, ponieważ kryją się pod nią materiały o odmiennych właściwościach. Charakterystycznymi cechami pluszu są przede wszystkim miękkość i puszystość, dzięki którym korzystanie z obijanych nim mebli jest tak komfortowe.

Welwet, aksamit i welur różnią się przede wszystkim techniką wykonania. Posiadają jednak również ważną cechę wspólną – okrywę włosową, którą strzyże się podczas wykańczania, aby uzyskać równą powierzchnię. Pozostające po tym procesie delikatne włoski sprawiają, że plusze są tak miękkie i przyjemne w dotyku.

Najważniejsze cechy aksamitu, welwetu i weluru

Aksamit to plusz z bardzo krótką okrywą (poniżej 3 mm). Do wykonania okrywy włókiennej wykorzystuje się również jedwab, dzięki czemu tkanina jest naprawdę elegancka. Między nitki i osnowy wprowadza się dodatkowe nitki runowe, które przybierają formę pętelek, z czego wynika solidna struktura aksamitu. Welwet powstaje z kolei z osnowy i dwóch wątków.

Od aksamitu różni się jednak głównie nieco wyższą okrywą, co oznacza, że ma dłuższe włoski. W przypadku weluru, okrywa runowa powstaje z osnowy. Jest to tkanina bardziej elastyczna i mniej błyszcząca od aksamitu.

Plusze są lubiane przede wszystkim ze względu na swoją miękką i przyjemną w dotyku powierzchnię. Dodają też wnętrzu elegancji i wprowadzają do każdego domu odrobinę luksusu. Warto jednak pamiętać, że trzeba obchodzić się z nimi delikatnie, żeby nie doprowadzić do wytarcia włosków. Jeżeli na materiale pojawią się zabrudzenia, warto reagować szybko, ale używać delikatnych środków do czyszczenia. Można też zamówić do czyszczenia fachowców. Najlepiej nie narażać pluszów na intensywne działanie promieni słonecznych, ponieważ tkanina może stracić barwę i połysk.

Jakie jeszcze tkaniny można wykorzystywać do obić meblowych?

Nasza pracownia tkanin w Koninie dynamicznie się rozwija, dlatego oferta materiałów staje się coraz szersza. Popularnością cieszą się np. plecionki. Są to tkaniny o wyraźnym splocie, w których nitki osnowy i wątku krzyżują się pod kątem prostym. Tego typu materiał często wykonuje się z nitek w dwóch kolorach, co daje ciekawy efekt wizualny. Są tkane na płasko, a ich wielbiciele cenią sobie przede wszystkim wytrzymałość.

Wyjątkowym materiałem obiciowym jest flok, który doskonale sprawdza się, jeśli w domu mieszkają dzieci lub zwierzęta. Są to tkaniny poddawane procesowi flokowania. Jego nazwa pochodzi od angielskiego słowa flock, które oznacza drobne włókna pocięte na kawałki. Taki materiał nie jest wyłącznie tkany, ale przyklejany termicznie do tkaniny zasadniczej. Dzięki temu, flok jest odporny na zaciąganie i ścieranie oraz przyjemny w dotyku.

W przytulnych wnętrzach często pojawia się tzw. boucle, czyli tzw. bukla lub francuska pętelka. Materiał posiada wyjątkową teksturę, ze względu na liczne pętelki i supełki. Boucle obecnie wykonuje się z wełny, ale też lnu czy poliestru. Bukla wprowadza domowy klimat, a jednocześnie elegancko się prezentuje.

Nie są to oczywiście wszystkie materiały, które można stosować do produkcji mebli tapicerowanych. Jeżeli potrzebujesz porady w wyborze najlepszej tkaniny, zapraszamy do kontaktu.

GÓRA